<html>

<head>
<meta http-equiv=Content-Type content="text/html; charset=unicode">
<meta name=Generator content="Microsoft Word 12 (filtered)">
<title>BEN BİR AK PARTİLİ MİYİM</title>
<style>
<!--
 /* Font Definitions */
 @font-face
	{font-family:"Cambria Math";
	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;}
@font-face
	{font-family:"Monotype Corsiva";
	panose-1:3 1 1 1 1 2 1 1 1 1;}
 /* Style Definitions */
 p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman","serif";}
p.MsoEnvelopeAddress, li.MsoEnvelopeAddress, div.MsoEnvelopeAddress
	{margin-top:0cm;
	margin-right:0cm;
	margin-bottom:0cm;
	margin-left:144.0pt;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:24.0pt;
	font-family:"Monotype Corsiva";
	font-style:italic;}
.MsoChpDefault
	{font-size:10.0pt;}
@page Section1
	{size:595.3pt 841.9pt;
	margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;}
div.Section1
	{page:Section1;}
-->
</style>

</head>

<body lang=TR>

<div class=Section1>

<div>

<p class=MsoNormal align=center style='text-align:center;text-indent:35.45pt'><b><span
style='font-size:16.0pt'>BEN BİR AK PARTİLİ MİYİM?*</span></b></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>&nbsp;</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Kendimi aşırı derecede siyasallaşmış olarak seçim
propagandalarını izler, anket sonuçlarını gözler ve 22 Temmuzda açılacak
sandıklardan çıkacak sonucun merakıyla kıvranır bir halde bulunca ve epeycedir de
sürmekte olan bu halin Ak Parti kaygılı olduğunu fark edince, kendi kendime
sormadan edemedim: “Sen bir Ak Partili misin?”</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Cevabım, içtenlikle “Hayır!” şeklindeydi. “Peki, o
zaman” diye sordum, “Öyleyse Ak Partici misin?” </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu, aslında zait/gereksiz/fazladan, hatta abes bir
soruydu. Çünkü partili olunmadan partici olunamazdı. Bu soruya da yanıtım
haliyle ve  içtenlikle bir “Hayır!..” demek oldu. Şöyle bir düşününce bir kez
daha anladım ve kendi kendime ikrar ettim ki, yalnız bu gün değil geçmişte de
hiç mi hiç “partili” ve de “partici” olmamışım. “Olamamışım” desem, acaba daha
mı doğru olurdu; bunu da kendi kendime tartışmam lâzım.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Evet, daha lise sıralarından itibaren “Menderesçi”
olmuşum. Hem de ta ilkokulun ilk sınıfından itibaren militan bir “altı ok”çu,
“altı ok” sevdalısı olarak yetiştirilmiş ve yetişmişken, İsmet İnönü’nün
(yanılmıyorsam 1959’da idi) Urfa’ya geldiği günün akşamında Rahmetli Ahmet Dayım
ile birlikte gittiğimiz Vahap Usta’nın kahvehanesindeki tartışmalar sırasında
izlediklerim üzerine, birden, kendimi Menderes’in safında bulmuş ve “Menderesçi”
olmuşum, ama kesinlikle ve özellikle de Bayar’dan ötürü DP’ye ısınamamışım. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu, elbette, “mutasyon”  türü tek gecede ya da tek
ânda gerçekleşen bir “değişim/dönüşüm” değildi. Öteden beri sürüp gelen
okumalarım o yıllarda özellikle yakın tarih merakımın güdümündeydi ve demek ki
bende oluşan birikim Vahap Usta’nın kahvesinde su yüzüne çıkmıştı.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>DP’ye ısınamamışım ısınamamasına ama garip tecelliye
bakın ki, sonraki yıllarda, 61’lerden sonra İzmir’de gazeteciliğe başladığımda
kendimi, yine Menderes dolayımlı da olsa, DP’lilere yönelik baskı ve zulümlerle
savaşır bir halde bulmuşum. 27.Mayıs.1960 Tarihinin hemen akabinde ülke
insanlarının büyük bir kesimine yöneltilen çoğu haksız suçlamaların/saldırıların
ve bunun uzantısı olan baskıların (ki, ailemden ve tanıdıklarımdan hiç kimse
bunda rol de oynamamış,  bundan pay da almamıştır) bende biriktirdiği öfkeyi,
bir gazetenin yayın politikasını yönlendirecek noktaya gelince, “kusmağa”
başlamışım.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Haliyle 1965 seçimlerinde bir “havari” gibi dağ taş
dolaşıp Adalet Partisi’nin propagandasını yapmaktan geri durmamışım. Saadettin
Bilgiç - Süleyman Demirel ayrışmasında Saadettin Bilgiç için çalışmama karşın
partinin başında hiç de onaylamadığım, ömrüm boyunca çekinceli durduğum Demirel
bulunduğu halde, evet, AP için çırpınıp durmuşum. Türkiye Komünizmle Mücadele
Derneği olarak sahneye çıkan dernekleşme hareketinin ilk fitilini ateşlerken
“AP ve CKMP dışında alternatif bir partiye dönüştürme” düşleri kurmama karşın,
bu böyle sürmüş.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'> 1969’da Bağımsızlar Hareketi sırasında, “işte bu
süreçte artık ve sahiden partileşebiliriz” düşüncesiyle, 11 Bağımsız Adaydan
biri olan A.Tevfik Paksu’nun seçim işlerini organize etmek üzere iki ayımı
Kahramanmaraş’ta geçirmiş, bunun sonucunda belediyedeki işimden istifa etmek
zorunda kalmışım.. Ardından Milli Nizam Partisi’nin kuruluşu sırasında
Ankara’da Büyük Sinemada gerçekleştirilen Kuruluş Törenini organize edecek ve
“Parti Merkez Bürosu”nun yönetimini üstlenmem için öneri alacak ölçüde işin
içine karışmış/bulaşmış olmama karşın, daha o aşamada “particilik” hangi
sebeplerden ise bana itici gelmiş, sahnenin dışında bulunmağı yeğlemişim.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>1974 Yılında Milli Gazete’nin yönetimi için davet
aldığımda, gazete o günlerde basın âleminde benim fikriyatımı savunan tek yayın
organı olduğu için, hemen icabet etmişim. Üstelik gazetenin MSP’yi destekleyen
yayın politikasına da yürekten inanarak katılmışım. Gazetedeki çalışmalarım
dışında Partinin düzenlediği sohbet toplantısı ve seminerlere de konuşmacı
olarak katılırken, aynı inançla hareket etmişim. Yani her halde, her durumda,
her ortamda Partinin güçlenmesi ve başarılı olması için yapabileceğim her şeyi
yapmışım. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Buna rağmen, tuhafınıza gitmesin, partili de partici
de olmamışım. Partiyi bir araç olarak, o gün için gerekli bir araç olarak
görmüşüm. Bu yüzdendir ki, milletvekilliğine soyunmak gibi bir girişimden hep
uzak durmuşum. “Parti” olayıyla özdeşleşmemek için, o olayı kendi davam içinde
gerekli gördüğüm ölçüde destekleyip, gerektiğinde dışında kalabilmek imkânını
kaybetmemek için.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Ak Parti’nin gündeme geldiği dönemde de gönlümle ve
olan diğer güç ve imkânlarımla onun destekçisi olmaktan geri durmamışım. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Ve, bütün bu süreci yaşayan biri olarak kendi kendime
işte o yukarıdaki soruyu sorduğumda gönül rahatlığı ile verdiğim yanıt yine de
şu oluyor:</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>“Ben yaşamımın hiçbir ânında partili de, partici de
olmamışım.”</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Peki “partili” de “partici” de olmamışken, olmayı hiç
düşünmemişken ve de bütün bu partilerle iç içe bulunmama karşın “olmadım/olamadım”
diyorken, bir yanımla hep de “siyasallaşmış” tutumumun sebebi ne ki?</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İşte onun yanıtı: Ben, İttihat ve Terakki olayının bu
milletin başına tarih boyunca gelmiş bulunan en büyük “felâket” olduğuna ve
ülkemin ve halkımın esenliğinin ancak bu zihniyetin bertaraf edilmesi ile
gerçekleşebileceğine inanıyorum. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu inançla da bu zihniyeti defetmenin tek yolu
“seçim”ler olduğu için bu “seçim” olayının aracı, silahı olan “parti”leri
önemsiyor; bu zihniyetin karşısında olan partilerin güçlenmesine katkıda
bulunmanın gerektiği kanısını taşıyorum. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Şu aşamada da kaygılarım Ak Parti’nin kazanıp
kazanamaması, bir “kaza”ya kurban gidip gitmemesi değil, “ittihat ve terakki
vesayeti”nin, hayır hayır “boyunduruk”unun sürüp sürmeyeceği sorusundan
kaynaklanıyor. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Evet; ben bir Ak Partili değilim. Ama İttihat ve
Terakki zihniyetinin son bulmasa bile etkinliğini, vesayetini, boyunduruğunu
yitirmesi için AK Parti’nin güçlü bir çoğunlukla Meclise girmesini gerekli
görüyor ve bunun gereğince de davranmak istiyorum.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Benim meselem 100 yıllık İttihat ve Terakki
zihniyetiyle; “parti/partiler” ise ister araç deyin, isterse bahane. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Hemşerilerimin bu bilinç ışığında oy kullanacağını
umuyorum. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'>●</p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>*Zübeyir YETİK,</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>GAP Gündemi Gazetesi,</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>02.07.2007</span></p>

</div>

</div>

</body>

</html>
�