<html>

<head>
<meta http-equiv=Content-Type content="text/html; charset=unicode">
<meta name=Generator content="Microsoft Word 12 (filtered)">
<style>
<!--
 /* Font Definitions */
 @font-face
	{font-family:"Cambria Math";
	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;}
 /* Style Definitions */
 p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman","serif";}
p
	{margin-right:0cm;
	margin-left:0cm;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman","serif";}
.MsoChpDefault
	{font-size:10.0pt;}
@page Section1
	{size:595.3pt 841.9pt;
	margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;}
div.Section1
	{page:Section1;}
-->
</style>

</head>

<body lang=TR>

<div class=Section1>

<p class=MsoNormal align=center style='text-align:center;text-indent:35.45pt'><b><span
style='font-size:16.0pt'>BİNLERCE YILLIK ŞAN*</span></b></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>&nbsp;</span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Elbette her şehrin insanla ilişkisi vardır. Dahası,
şehir ancak insan iledir; insan vardır diye şehir de vardır. Ama Urfa'nın
'insan'la ilişkisi daha başkadır ve bu bağlamda Urfa, &quot;şehirlerden bir
şehir&quot; olmanın çok ötesinde ve hatta üstünde bir anlama sahip
bulunmaktadır. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İnsana ilişkin kısa bir irdeleme yapmak bu anlam
farkını belirlememize yetecektir: </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bilindiği gibi &quot;insan nedir?&quot; sorusu
felsefenin ve giderek de tüm insanî konuların ve insan duyarlılıklarının
başlıca sorunsallarından birini oluşturmuştur. Bu bağlamda da pek çok tanımlar
ve bu tanımlar dolayısıyla sayısız açıklamalar yapılmıştır. &quot;Gülen
hayvan.. düşünen hayvan.. alet kullanan hayvan&quot; gibisinden insanı
hayvanlardan bir hayvan sayanlarından tutunuz da, insanı yücelten,
yüceleştiren, meleklerin de üstüne çıkaran, &quot;tanrısal varlık&quot; olarak
tanımlayan ve hatta tanrılaştıranlara, tanrılaşmağı insanın önüne biricik erek
ya da yaratılış amacı olarak koyanlara varıncaya dek nice bir sav... </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu savlardan kimilerinin &quot;insanı açıklamak&quot;
amacına yönelik olmasına karşın kimileri de, bugün &quot;toplum
mühendisliği&quot; olarak adlandırılan, insanı biçimlendirme, yönlendirme ve
kullanma doğrultusundaki kadim yöntemlerin gereği ve ürünü olan korkunç
tuzaklardır. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Çok yaygın bir şekilde bilinen, tekrarlanan, kullanılan
ve sanki gerçeğin ta kendisiymiş gibi sarsıl­maz bir taht üzerinde saltanatını
sürdüren insanı madde ve mana, ruh ve nefis veya benzeri ikilemler içinde de­ğerlendiren,
kendi emellerine uygun kalıplara dökmek için &quot;insan bütünü&quot;nü
parçalara ayıran anlayış da bun­lardan biri, tuhafınıza gidecek belki ama, en
eskisidir. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İnsanlık, artık hangi çağdan bu yana ise, binler -ve
belki de milyonlar- yıldır bu söyleme tutuklandırılarak parçaları üzerinde
oynanmak suretiyle bütüne, bütününe egemen olunmasının yolları araştırılmış ve
bunda başarıya da ulaşılmıştır. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İnsanın cisminin, maddesinin topraktan yaratıldıktan
sonra kendisine Yüce Yaratıcı tarafından 'ruh' üflenmesi gerçeğini alıp,
çarpıtarak gerçekleştirilen bu uygulamanın başlıca dayanağı, 'ruh' kavramını
aslî anlamından soyarak ona 'animizm' inancından buyana süregelen bir mananın
yüklenmesi olmuştur. Bu inanca göre, kaba çizgilerle resmedersek, Yüce Yaratıcı
küllî(tümel) ruhun sahibidir ve yaratma sırasında bu ruhu insana üflemiş, böylece
insan cüzî (tikel) bir ruha sahip olmuştur. Şu var ki, bu aşamada beden
yükseltgenip ruhun düzeyine gelememiştir de, ruh bedene tutuklanarak düzey
kaybına uğramıştır. İnsan, işte bu 'ruh'u arındırarak, yücelterek, beden hap­sinden
kurtararak asıl mahiyetine kavuşturmalı ve böylece ruhunun Tanrı'nın küllî
ruhuna katılmasını, onunla birleşmesini sağlamalıdır, bu inanca göre. Açıkçası,
uç noktada, 'ruh'a yüklenen bu yeni anlam doğrultusunda, Tanrı ile birleşme,
'tanrılaşma' hedefi vardır. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Peygamberlerin tamamı, dikkatli bir gözle bakılacak
olursa, bu inancı yıkmak için gelmişlerdir. Tanrı'yı tanrılık, kulu kulluk
katına yerleştirip, tanrılaş­ma sürecinin kabulü sonucu ortaya çıkmış olan
kulların kullara kul olmasına yol açıcı düzenleri yıkmak için.. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İşte, Urfa, İbrahim âleyhisselam dolayısıyla bu
noktada bir ayırt edici anıt olarak gündeme girmektedir. Daha Önceki resullerin
öğretilerinden pek bir şeyin elde kalmamış olmasına karşılık, bilinen zamanlar
boyunca İbrahimî İnanç, asıl adıyla Haniflik, elden ele devredilen bir bayrak
halinde resullere emanet edilerek Son Peygamber'e, Efendimize ulaşmışsa, buna
Urfa yataklık etmiştir, bu tohum Urfa'dan fışkırıp bütün bir cihanı tutmuştur.
Ve Urfa'nın asıl şanı da, şanlı oluşu da bundan dolayıdır. Zaman akmış, geçmiş,
dönüp dolaşmış ve İbrahim âleyhisselamdan bilmem kaç asır sonra, bir başka
vesileyle de olsa, Urfa'nın bu şanı mahyalaştırılmıştır. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Urfa, 'ruh'u yalnızca bir Tanrı buyruğu, bir tür vahiy
olarak algılayan; insanı ise, kendi nefsi içinde bir bütün olarak alan, Cenneti
de Cehennemi de, iradeyi de sorumluluğu da ve diğer şeyleri de yalnızca insana
ve insanın nefsine, kulluğuna izafe eden, bağımlayan, bağlantılayan bir doğru
ve onurlu söylemin yurdu.. Ve, Urfalı, bütün velvelelere, süslenmiş sözlere,
felsefeyle 'zenginleştirilmiş' ve çekici kılınmış söylemlere karşın ve onların
karşısında İbrahim âleyhisselamın hemşerileri olarak Hanif inancına, eldeki
Kur'an-ı Kerim'e dört elle sarılmak borcunda. </span></p>

<p style='margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Öylesine ki, o günün Sabiîleri, nasıl ki, Urfa'yı terk
edip Harran'a sığınmak zorunda kaldıysa, bugünün dinîn gerçeğine vakıf
oldukları iddiasındaki gizli Sabiîleri ve Hinduları da kendilerine sığınacak
bir 'harran' aramak zorunda kalsınlar... Urfa, Sabiî tevhid inancının değil de
Nebevî 'ehadiyyet' inancının yuvası olsun, merkezi olsun, yurdu olsun.. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt;font-family:Symbol'>·</span><span style='font-size:
11.0pt'>  </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>*Zübeyir YETİK,</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>Seyir Dergisi, Urfa Özel Sayısı, </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>2005, Sayı: 11/12 </span></p>

</div>

</body>

</html>
�