<html>

<head>
<meta http-equiv=Content-Type content="text/html; charset=unicode">
<meta name=Generator content="Microsoft Word 12 (filtered)">
<title>Şahadet/tanıklık, yaşamın bütününü kapsayıcı özellikler/yükümlülükler
getiren/doğuran bireysel bir eylemdir</title>
<style>
<!--
 /* Font Definitions */
 @font-face
	{font-family:"Cambria Math";
	panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;}
@font-face
	{font-family:"Monotype Corsiva";
	panose-1:3 1 1 1 1 2 1 1 1 1;}
 /* Style Definitions */
 p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
	{margin:0cm;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:12.0pt;
	font-family:"Times New Roman","serif";}
p.MsoEnvelopeAddress, li.MsoEnvelopeAddress, div.MsoEnvelopeAddress
	{margin-top:0cm;
	margin-right:0cm;
	margin-bottom:0cm;
	margin-left:144.0pt;
	margin-bottom:.0001pt;
	font-size:24.0pt;
	font-family:"Monotype Corsiva";
	font-style:italic;}
.MsoChpDefault
	{font-size:10.0pt;}
@page Section1
	{size:595.3pt 841.9pt;
	margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;}
div.Section1
	{page:Section1;}
-->
</style>

</head>

<body lang=TR>

<div class=Section1>

<div>

<p class=MsoNormal align=center style='text-align:center;text-indent:35.45pt'><b><span
style='font-size:16.0pt'>ŞAHADET EYLEM DEMEKTİR*</span></b></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>&nbsp;</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Şahadet/şahitlik, yaşamın bütününü kapsayıcı
özellikler/yükümlülükler getiren/doğuran bireysel bir eylemdir. “İlâh/ilâhlar
bulunmadığına ve Ancak Yüce Allah’ın var olduğuna” bir ‘birey olarak’ inanır ve
buna şahitliğimizi de ‘bireysel bir vurgu’ ile dile getiririz. Efendimiz
âleyhissalâtvesselamın, adı güzel kendi güzel Muhammed’in Yüce Allah’ın “kulu
ve elçisi” olduğu gerçeğine de yine bir “birey olarak” şahitlik ederiz. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu bireysel şahitliğimizden sonradır ki, ‘Allah
inancı’ ve O’nun elçisinin kabulü gündemimize girmiş olur; biz bu bireysel
şahitliğimizle “iman etmiş” oluruz. Ardında da kendimizi ve yaşamımızı bu inanç
temeli üzerine kurgularız. Bu aşamadan sonra, her dem her şeye Şahit olan Yüce
Allah ile birlikte O’nun Aziz Elçisi de bizim üzerimizde bir şahit olacaktır.  </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Olay ‘genel/genelleme’ bağlamında irdelenirse, görülür
ki, bu gelişme sürecinin başlangıcında ‘kişi’ olarak, eylem sahibi olan,
seçimde bulunan bir ‘birey’ vardır. Onun şahitliğinin öncesinde ise, süreç
bağlamında kimse/kimseler yoktur.  Birey, “Ben filâna göre şöyle şöyle
inandım.” diye başlamaz işe. Doğrudan seçimini kendisi, ‘kendi olarak’ ve kendi
başına, kendiliğinden yapar; tapınacağı “Varlık”ı belirler, seçer, yaptığı bu
seçimi için de şahitlikte bulunur. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Olayın akışı içinde kendisine öneride bulunan birileri
bulunuyor olsa da gerçekte öncülük eden, yol gösteren biri/birileri yoktur. O
birini/birilerini kendisi seçer, belirler ve bu belirlemesini de bir ‘şahit’
olarak, bir tür şahitlikle dile getirir. Ondan sonradır ki, ‘seçtiği’, her kim
ise, kendisi için öncü olur, yol göstericiliğe başlamış bulunur. ‘Eylemin
sahibi’, daha doğrusu süreci belirleyen/sonuçlandıran kişi öneride bulunan
değil; önerileni benimseyen, özümseyen, ardından da özümleyen -ya da bunların
tam tersine, dışlayan- kimsedir. Seçimi yapan önerinin sahibi değil de, öneriye
olumlu yaklaşan/yaklaşmayan kimsedir; yani ‘birey’dir. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu şu demektir ki, olayda, ‘Öncü’nün kendi
izleyicilerini seçmesi değil de, izleyicilerin öncüsünü seçmesi vardır. Öncünün
yaptığı ancak kabule de redde de açık bir teklif/öneridir; o kadar. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu yüzden, birey, yaptığı seçimden ötürü kimseyi
suçlayamaz ya da seçiminin sorumluluğunu bir başkasına yıkamaz. Tersine, yapmış
bulunduğu seçimde tutarlı olduğu düşüncesiyle seçmiş bulunduğu kimseye/varlığa
bağlanır ve bu bağlılığından ötürü bir yandan “o’na” saygı ve minnet duyarken,
öte yandan da seçtiğinin buyruğu ve hoşnutluğu doğrultusunda
inanmağa/davranmağa/yaşamağa başlar. Hesap gününde, ‘O büyük gün’de sorgulandıklarında
kimilerinin “Biz öncülerimize uyduk..” diye mazeret beyanları, bu yüzdendir ki,
geçerli görülmez ve seçiminde yanlış yapmış olanlar seçtikleriyle/öncüleriyle
birlikte ateşe atılır. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Biz Müslümanların şahitliklerini ‘Kelime-i Şahadet’le
ifade edişleri, aynı zamanda bir ‘ahitleşme’ olayıdır; Yaratıcı ile yapılan bir
ahittir. Müslüman’ın ahdinin gereklerini yerine getirmesi, Yüce Allah’ın da
ahdin gereğine göre yaratmada bulunmasına zemin hazırlar. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Şahitlik, iki noktaya vurgu ile gerçekleşir biçimsel
bir ibare olan Kelime-i Şahadette: İlâhın/ilâhların değil de ancak Yüce
Allah’ın varlığı ve de Efendimiz âleyhissalâtvesselamın O’nun Elçisi oluşu…</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Efendimiz Âleyhissalâtvesselâmın ‘elçi’ olarak kabul
edilmesi, haliyle, ‘elçinin getirdikleri’ni, ‘ilettiği mesaj’ı da onamak
sonucunu doğurur. İşte bu noktada gündemimize ‘Kitap’ girmiş olur. “Kitap’,
Elçi’nin aramızdan ayrılışından sonra da Onun iletisini görebileceğimiz,
öğrenebileceğimiz ve izleyeceğimiz bir belge olarak, Kıyamete dek aramızda
olacaktır.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Artık, biz Kitap’ın tanığıyızdır, Kitap da bizim
tanığımız olmaktadır, ola duracaktır. Elçi’nin üzerimizdeki şahitliği, artık
Kitap bağlamında sürecektir; Kitap ile… Çünkü ‘O Kitap’ Elçi tarafından bize
bırakılmış olan yegâne/biricik emanettir. Kitap bizim
güvenliğimize/güvenilirliğimize tevdi edilmiştir; bizim güvenliğimiz,
inancımızın güvenliği de Kitap tarafından sağlanacaktır. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Artık ‘Öncü’, yani ‘İmam’ Yüce Kitap olmaktadır,
olacaktır. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu iki yönlü bir imamettir. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Birinci yönde sonuçların sebeplerinin belirlenmesi
açılımı vardır. Hem bireysel hem de kitlesel bağlamda Müslüman’ın
uğradığı/karşılaştığı “belâların” nereden/neden kaynaklandığının sorgulanacağı
açılım.. O’nu tövbeye, mağfiret dileğine, kendine çeki düzen vermeğe
yönlendirici doğrultu…</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>İkinci yönde ise, ‘irşat’ vardır; aydınlatma, yön
belirleme,  şahitliğin gereklerini öğretme… Bu, Müslüman’ın Müslümanlığının/Müslümanlaşmasının
haritası diyebileceğimiz açılımdır. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>‘İrşat’, yani rüşte eriştirme, olgunlaştırma, kemale
erdirme; adam gibi adam haline getirme, gerçek insan olmanın
özelliklerini/gereklerini gerçekleştirme.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Dolayısıyla hem sorunsuz yaşamanın yolları o
‘Kitap’tadır, hem de sorunları çözmenin yöntemleri.. Geçmiş dönemlere ilişkin
kıssalar, özellikle, bu ikinci bağlam için aydınlatıcı, birincisi için de
ipuçları taşıyıcıdır.  </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu yüzden ‘Yüce Kitap’la emanet bağ ve bağlantısı
içinde bulunan Müslüman, Yüce Allah’ın, Elçi’nin ve Kitap’ın şahitliği altında
ümmetler arasında şahitlik yapmak konumundadır; dahası, zorundadır, böyle bir
sorumluluğu vardır. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Bu konum ya da zorunluluk/sorumluluk ümmet içinden şu
ya da bu kişiye ait bir sorun değil; bireysel bağlamda her Müslüman’ın başat
meselesidir. Bu yüzden Müslüman’ın “Kimse yok mu?” diye seslenmek gibi bir hakkı
ya da mazereti yoktur; çünkü ‘kendisi’ vardır. Şahit olmak, bunu gerektirmektedir.
Şahit olduklarına katılımda bulunmak; şahit oldukları ile ilgili gerekli
eylemleri bir “şahit” olarak yerine getirmek, gerçekleştirmek.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Mustazaflar/ezilmişler için “Kimse yok mu?”
seslenişinin kapısının açık olmasına karşın, şahitliğinin ayırtında olan
Müslüman’ın kendini bu konumda görmesinin şahitliğiyle bağdaşması mümkün
olmadığından onun yapacağı şey “Ben varım!..” diyebilmektir. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Kurtarıcı beklemek değil, kurtarıcı olmak… </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>“Bir kişiyi öldüren bütün insanları öldürmüş gibidir;
bir kişiyi yaşatan da bütün insanları yaşatmış gibi” ilkesini
yaşayabildiğimizde gerçekten de kurtarıcının bizim kendimiz olduğunu ve üstelik
böyle bir ödevimiz de bulunduğunu anlayacak ve ‘kurtarıcı’ aramak ve
beklemekten kurtulabileceğiz. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Müslümanların kurtuluşları ancak bu yolla
gerçekleşecektir. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>O, bekleyen değil, bir Şahit olarak şahitliğini
yaşayan kimsedir. </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Ve, şahitlik başlangıçlarda “bireysel” bir eylemdir.
Bireysel eylemler/eylemciler çoğalarak/çoğaldıkça şahitlik olayı da
toplumsallaşır.   </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>Birilerinin gelip de insanlara önderlik etmesini
beklemek değil, olaylara eylemleriyle öncülük ederken, belki süreç içinde,
kendi arasından öncü ya da öncüler çıkarmak.</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>“De ki, ben Müslümanların ilkiyim!” buyruğu, sanırım,
bu duruş ve tutumun gerekliliğini, zorunluluğunu anlamamız için yeterlidir. Her
Müslüman “ilk” olmak, ilk gibi davranmak zorunda, vesselâm… </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>  </span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:11.0pt'>●</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>*Zübeyir YETİK,</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>Nida Dergisi,</span></p>

<p class=MsoNormal style='text-align:justify;text-indent:35.45pt'><span
style='font-size:9.0pt'>Ağst-Eylül, 2007/ Sayı: 119</span></p>

</div>

</div>

</body>

</html>
�